Woongilde vs Het Woongilde

Livery

Maar liefst vijf partijen waren er betrokken bij een recente zaak van de rechtbank Den Haag. De eisende partij – een meubelstoffeerder die onder andere de naam ‘Woongilde’ voor haar onderneming gebruikt – en vier gedaagden die een samenwerking zijn aangegaan onder de naam ‘Het Woongilde’.

Volgens de eiser maken de gedaagden met hun naam inbreuk op haar handelsnaamrechten en merkrechten. Facebook haalt op verzoek van eiser de pagina van de gedaagden offline en vervolgens start eiser een civiele procedure om het verdere gebruik van de naam te stoppen.

Maar dat liep anders. Het handelsnaamrecht beschermt namelijk de onderneming die als eerste een bepaalde naam voerde. Die naam moet daadwerkelijk in de praktijk zijn gebruikt, bijvoorbeeld op een winkelpand, in brochures, op de website of op briefpapier. Het bewijs van de eisende partij was echter beperkt tot een uittreksel van de Kamer van Koophandel en de registratie van haar domeinnaam. Uit dit bewijs blijkt niet dat er sinds de inschrijving daadwerkelijk een onderneming onder die naam is gedreven, of dat er een website aan de domeinnaam was gekoppeld waar de naam op voorkwam. En daarom, oordeelt de rechtbank Den Haag, kan niet worden vastgesteld of de handelsnaam van de eiser wel ouder is dan die van de gedaagden.

Om diezelfde reden lopen ook de vorderingen op grond van het merkrecht stuk – hoewel we daar juridisch nog wel een paar vraagtekens bij hebben. De eiseres moet de volledige proceskosten van de gedaagden betalen en Facebook verzoeken om de pagina van gedaagden weer online te plaatsen.

In de praktijk zien wij vaker dat partijen al enige tijd een naam gebruiken, maar later moeite hebben om te bewijzen sinds wanneer dat precies het geval is. Bijvoorbeeld omdat harde schijven zijn gecrasht of (en deze hebben we echt een keer gehoord in de rechtszaal) de hond zijn tanden in belangrijke documenten heeft gezet.

Daarom sluiten wij af met een tip voor ondernemers: leg een map aan met bewijs waar het gebruik van de handelsnaam uit blijkt, zoals verstuurde offertes, screenshots van de website, foto’s van het pand, reclamefolders of alle andere zaken. We zijn namelijk benieuwd wat de rechter met zo’n map aan bewijs van de Woongilde-zaak had gevonden.

De uitspraak is hier te vinden.
Afbeelding via Boston Public Library

Dit bericht is geplaatst in Handelsnaamrecht, Inbreuk, Intellectuele Eigendom. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *